Mala avadleli KAVITA

ek kavita

निसर्गासारखा नाही रे सोयरा
गुरू सखा बंधू मायबाप
त्याच्या कुशीमध्ये सारे व्यापताप
मिटती क्षणात आपोआप

                                    त्याच्या संगतीत फिटतो संदेह
                                    वितळतो क्षोभ माया मोह
                                    त्याच्या संकीर्तनी मुरविता देह
                                    भेटतो उजेड अंतर्बाह्य


त्याच्या स्मरणाने प्रकाशते मन
उजळते जग क्षणकाली
स्थिरावते पुन्हा चळलेले चित्त
पुन्हा मूळ वाट पायाखाली

To know more poems, please refer to the links:

http://marathi-poems .blogspot.in/2008/06/nisarga.h tml